रविवार लोकसत्ता: दि. ६ मार्च २०११

मूळ लेख इथे पाहता येईल.

लोकसत्ता हास्यरंग दि. ४ ऑगस्ट २००३

स्वर्गामध्ये प्रत्येकाच्या पापाचे घड्याळ लावलेले असते. प्रत्येकाच्या पापवृद्धीप्रमाणे घड्याळाचे काटे फिरत राहतात.

एकदा परवेझ मुशर्रफ यांच्या बेगमला स्वर्गात जाण्याची वेळ आली. तिथे त्यांना सर्वांच्या पापांची घड्याळे लावलेली दिसली. महात्मा गांधी तसेच मदर तेरेसा या सर्वांचीच घड्याळेही तेथे लावली होती. बेगमला आपले घड्याळ पाहायला मिळाले. त्याचा काटाही खूप पुढे गेला होता. शेवटी त्यांना आपले पती परवेझ मुशर्रफ यांचे घड्याळ पाहण्याची उत्सुकता निर्माण झाली. पण त्यांचे घड्याळ कोठे दिसेना. न राहवून त्यांनी चित्रगुप्तला विचारले,

‘‘आमच्या ह्यांचे घड्याळ कुठे आहे ?‘‘

‘‘ह्यांचे म्हणजे कुणाचे ?‘‘

‘‘परवेझ मुशर्रफ यांचे...‘‘

‘‘हो! ते होय. ते तर इंद्राच्या दरबारात फॅन म्हणून लावले आहे.‘‘

तुषार भगवान कुटे, जुन्नर, जि. पुणे

मूळ लेखन...

लोकसत्ता हास्यरंग दि. ४ ऑगस्ट २००३

लोकसत्ता हास्यरंग ५ ऑक्टोबर २००३

ममताला जाणवलं की तिचा पती तिच्यावर आता तितकं प्रेम करत नाही, जेवढं लग्नानंतरच्या दिवसात करत होता. एक दिवस जेवताना तिने प्रेमाने म्हटलं, ‘‘अहो, आता तुमच्या वागण्यात पहिल्यापेक्षा किती बदल झाला आहे. पहिल्यांदा तुम्ही तुमच्या ताटातील भाजी माझ्या ताटात वाढत होतात. आता असं का करत नाहीत ? काय मी आता सुंदर दिसत नाही ?‘‘ यावर पतीने तिला सांगितलं, ‘‘नाही प्रिये, असं नाही. खरं म्हणजे आता तुला भाज्या बनवता येऊ लागल्या आहेत.‘‘

तुषार भगवान कुटे, पिंपरी पेंढार

Link: लोकसत्ता हास्यरंग ५ ऑक्टोबर २००३